Python3Tutorial #2: Instalacja Pythona oraz wybór narzędzi.

Instalacja Pythona – Linux.

Jeśli korzystacie z systemu operacyjnego z rodziny Linux, Python jest już najprawdopodobniej zainstalowany w systemie. Może to być jednak druga (gałąź 2.X), a nie trzecia (3.X) wersja języka, dlatego zalecam sprawdzić, czy Python 3 jest dostępny.

Można to zrobić, uruchamiając konsolę systemową (terminal) i wpisując poniższe instrukcje (sprawdzone na Ubuntu 16.04 LTS):

oraz

Pierwsza komenda sprawdzi, czy i jaka wersja Pythona 2.X jest zainstalowana w systemie. Natomiast druga sprawdzi, czy mamy już Pythona w wersji 3.X. Jeśli tak – możemy przejść do następnego etapu.

Jeśli natomiast musimy zainstalować Pythona, możemy to zrobić za pomocą swojego menadżera pakietów (w zależności od wersji Linuksa).

W systemie Ubuntu możemy to zrobić za pomocą terminala i narzędzia apt:

Naciskamy enter, czekamy na pobranie i zainstalowanie paczki – i to tyle.

Instalacja Pythona – Windows.

Jeśli chodzi o system operacyjny Windows, z oficjalnej strony https://www.python.org/downloads/windows/ możemy pobrać wygodny instalator. Po jego uruchomieniu należy postępować zgodnie z wyświetlanymi instrukcjami – domyślne parametry będą jak najbardziej poprawne.

Instalator umieści na naszym komputerze interpreter Pythona, dokumentację, dokona niezbędnej konfiguracji w systemie oraz zainstaluje nam IDLE (oficjalnie wspierane, proste IDE do programowania w Pythonie, dostarczane wraz z instalatorem).

Edytor kodu.

Do pisania kodu w języku Python możemy użyć tak naprawdę dowolnego edytora tekstu. Warto jednak zastanowić się nad użyciem narzędzia, które będzie jednocześnie proste, darmowe, ale też w jakiś sposób pomocne w nauce języka.

Myślę, że narzędzie IDLE, które jest częścią domyślnej paczki instalacyjnej, sprawdzi się tutaj najlepiej. Oczywiście istnieją rozbudowane i płatne IDE, umożliwiające zautomatyzowanie szeregu czynności podczas programowania w Pythonie, jednak na tym etapie nie będą dobrym wyborem.

W IDLE możemy wygodnie tworzyć nowe pliki tekstowe z kodem Pythona. W ten sposób będziemy mieli dostęp do najbardziej przydatnych narzędzi dedykowanych, jak np. kolorowanie składni.

A oto, jak wygląda uruchomiony IDLE (Windows):

 

Tryb interaktywny Pythona.

Jak widać na powyższym obrazku, po uruchomieniu IDLE mamy do dyspozycji coś na kształt konsoli, ze znakiem zachęty (>>>).

Taki sam efekt uzyskamy, uruchamiając Pythona z konsoli linuksowej, bez podawania dodatkowych argumentów, czyli po prostu:

oraz Enter 🙂

Sam tryb interaktywny jest w moim odczuciu doskonałym narzędziem. Jest to tak naprawdę środowisko z uruchomionym interpreterem Pythona, w którym na żywo można bawić się językiem. Oznacza to, że można wprowadzać kod źródłowy i od razu obserwować efekty.

Można dosłownie wszystko 🙂 Sprawdzić, co robi dana funkcja; dodać 7 liczb; zobaczyć, co się stanie, jak wywołamy metodę, która nie istnieje.

Co więcej, tryb interaktywny zapamiętuje w danej sesji wszystko, co wpisujemy, a dokładniej – co w ten sposób definiujemy. Możemy więc definiować sobie zmienne, funkcje, a nawet całe klasy i potem używać ich w trybie interaktywnym – interpreter będzie wiedział co oznaczają i jakie wartości są do nich przypisane.

Jak zorganizować tutorial ?

Zadawałem sobie to pytanie bardzo długo. Na początku chciałem podejść do tematu podręcznikowo, to znaczy omawiać każdy temat dokładnie i w ten sposób powoli iść do przodu. Ma to jednak dwie kluczowe wady.

Po pierwsze: poznanie w ten sposób nawet podstaw Pythona trwałoby bardzo długo – skupiałbym się na niepotrzebnych na początku szczegółach, zamiast pokazywać najistotniejsze cechy technologii.

Po drugie: takie podejście byłoby niesamowicie wręcz nudne, zniechęcając większość Odbiorców do czytania wpisów i poznawania Pythona.

Na co się zdecydowałem ?

W ciągu maksymalnie kilku – kilkunastu wpisów chciałbym zaprezentować najważniejsze cechy języka: podstawową filozofię, typy zmiennych, sposób definiowania i użycia funkcji oraz klas, podejście do programowania obiektowego.

Następnie, już na żywych przykładach różnych aplikacji, chciałbym coraz bardziej wchodzić w szczegóły i prezentować niesamowitą bibliotekę standardową Pythona oraz szereg popularnych bibliotek zewnętrznych.

Takie podejście jest chyba sensowniejsze i ciekawsze, a przynajmniej tak mi się wydaje 🙂

2 Comments

  1. jednak na typ etapie – literówka
    Na początku chciąłem podejść – tu też
    trwało by bardzo długo – „trwałoby” powinno być

    Pozdro wariacie
    Sikor

Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code class="" title="" data-url=""> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> <pre class="" title="" data-url=""> <span class="" title="" data-url="">